Halloween!

Ντίαρ ντάιαρι,

μια παροιμία λέει, when in Rome, do as the Romans do.
Έτσι λοιπόν, αφού έχουμε Halloween τη Δευτέρα, είπαμε φέτος να κάνουμε carve κολοκύθες! Δηλαδή να φτιάξουμε Jack-o'-lantern!

H μετάφραση του carve είναι χαράζω, οπότε για να σας εξηγήσω, το έθιμο λέει πως ανοίγεις και καθαρίζεις μια κολοκύθα, χαράζεις στη μια μεριά της μια τρομακτική φιγούρα, και βάζεις μέσα ένα κερί για να φωτίζει.

Την περίοδο του Halloween, τα περισσότερα σπίτια στολίζουν τις εισόδους τους με πολύχρωμες κολοκύθες. Περπατάς στο δρόμο και θαυμάζεις το στόλισμα που κάνει κάθε νοικοκυριό. Θυμηθείτε πώς στόλισαν την είσοδο της πολυκατοικίας μας πέρυσι.
Φέτος είναι ακόμα πιο ωραίο και spooky (ανατριχιαστικό όπως συνηθίζεται στο Halloween), αλλά δεν το έχω βγάλει ακόμα φωτογραφία να σας το δείξω.

Αντί αυτού όμως θα σας δείξω μερικές φωτογραφίες από τις στολισμένες εισόδους σπιτιών στα προάστια του Columbus στο Ohio που είχα επισκεφτεί τέτοια περίοδο πριν μερικά χρόνια...

Τότε έπεφταν και οι προεδρικές εκλογές, και η στήριξη στον Ομπάμα ήταν διάχυτη...

Χτες λοιπόν, για να μπούμε στο εορταστικό κλίμα, πήραμε μια μεγάλη κολοκύθα (pumpkin), και ένα πιο μικρό κολοκύθι (squash).

Κάναμε εξάσκηση πρώτα στο μικρό και μετά μεγαλουργήσαμε στο μεγάλο!
Να πώς το κάναμε:

Πρώτα ανοίγουμε στο πάνω μέρος μια τρύπα, αρκετή για να χωρέσει ένα κουτάλι, αλλά και ένα κερί (αργότερα). Το καπάκι δεν το πετάμε, το φυλάμε γιατί το χρησιμοποιούμε στο τέλος. Ανοίγουμε την κολοκύθα, και με το κουτάλι την καθαρίζουμε καλά ώστε να αδειάσει.

Μετά σχεδιάζουμε με ένα μαρκαδόρο το σχέδιο που θέλουμε.

Με ένα μαχαίρι, ακολουθούμε τις γραμμές και με προσοχή κόβουμε την κολοκύθα.

Της φοράμε και το καπάκι και ιδού! Έτοιμος ο Jack!

Μετά περάσαμε στο βαρύ πυροβολικό.

Ακολουθήσαμε την ίδια διαδικασία...

Έτοιμα και τα 2, και spooooooky!
Όσο τις ετοιμάζαμε στο background ακούγαμε ghostbusters και άλλα τέτοια halloween-y από youtube playlists.
Για να πω την αλήθεια, στο τέλος μου'ρθε να δω και έναν Hitchcock -που λατρεύω-... (Δεν είδα τελικά, είχε πάει 2!)

Ανάψαμε ρεσώ και τις φωτίσαμε, σβήσαμε όλα τα φώτα και τις απολαύσαμε!

Διάβασα πως για να διατηρηθούν και να μην χαλάσουν μέχρι να τις εμφανίσουμε σε γιορτή-πάρτυ κλπ, πρέπει να τις τυλίξουμε με μεμβράνη ώστε να διατηρηθεί η υγρασία τους και να τις αφήσουμε σε δροσερό μέρος ή στο ψυγείο.

Α, και κάτι τελευταίο! Τα σπόρια που βγάλαμε από τις κολοκύθες δεν τα πέταξα! Τα φύλαξα και με την πρώτη ευκαιρία θα τα ψήσω στο φούρνο με αλατάκι και καυτερό πιπέρι (βρήκα συνταγή καλέ!).

"Τρομακτικά" φιλιά!
Boooooo!

Γιορς

Τάρτα σοκολάτας / Chocolate tart

 

Ντίαρ Ντάιαρι,

είμαστε ένα μπλογκ που:

(α) αφουκράζεται τις ανάγκες του αναγνωστικού κοινού. 

(β) ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του γευστικού κάλυκα.

(γ) Και που βαφτίζει υπογλυκαιμία την παθολογική μανία για τα γλυκά! (θυμήσου και παλιότερα).

Έχουμε sweet tooth ρε παιδιά, τι να κάνουμε?

Ήρθε λοιπόν η ώρα (aka ξεκουνήθηκα επιτέλους) να σας πω για το γλυκό που είδατε στο μενού των 5 πιάτων! Ένα γλυκό απίστευτα απλό και εύκολο, που μπορεί να γίνει αμέσως το αγαπημένο σας!

Υλικά (για ένα μικρό στρογγυλό πυρέξ, διαμέτρου περίπου 15-20 εκ.)

-----------------

• 1 κουτί μπισκότα Digestive (+ 2-3 μπισκότα από νέο κουτί)
• 100 γρ. βούτυρο λιωμένο
• 1 κουβερτούρα
• 1 ζαχαρούχο γάλα
• 1 μικρή κρέμα γάλακτος

Προαιρετικά (για το σερβίρισμα)

• σαντιγύ
• φράουλες

1. Τρίβουμε τα μπισκότα στο multi ή με το χέρι. 

Λιώνουμε το βούτυρο και στη συνέχεια το ανακατεύουμε με τα θρυμματισμένα μπισκότα.

Το μείγμα το στρώνουμε καλά πατώντας το με τα χέρια σαν βάση στο πυρέξ. Ο,τι ακριβώς κάνουμε και για να φτιάξουμε ένα cheesecake.

2. Αν, λέμε αν, υπάρχει μια δυσκολία στην εκτέλεση, τότε αυτή είναι η μετατροπή του ζαχαρούχου γάλακτος σε καραμέλα. 

Είναι πλεον κοινό μυστικό πώς γίνεται αυτό, αλλά ας το επαναλάβω και εδώ: παίρνουμε το κουτί με το γάλα και το βάζουμε σε μια μεγάλη κατσαρόλα με νερό που βράζει. Το αφήνουμε να βράσει για 3-4 ώρες. Κατά τη διάρκεια, προσέχουμε το νερό να καλύπτει πάντα το κουτί. Για ευκολία, βράστε ταυτόχρονα 3-4 κουτιά για να έχετε. Η ίδια καραμέλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολλά γλυκά, ή κρέπες. Για παράδειγμα στο banoffee!

Το αφήνουμε να κρυώσει για αρκετή ώρα, και όταν ανοίγουμε το κουτί να τι βλέπουμε....

(Ααααα!)

3. Σε ένα τηγάνι, βαθύ σκεύος ή μπεν μαρί λιώνουμε την κουβερτούρα. Ανακατεύουμε συνεχώς για να μην μας κολλήσει και καεί.

4. Προσθέτουμε την καραμέλα και ανακατεύουμε καλά ώστε να ενσωματωθεί με τη σοκολάτα.

5. Στο τέλος προσθέτουμε και την κρέμα γάλακτος και ανακατεύουμε ώστε να γίνει ένα ομοιογενές μείγμα.
(Και καλά) για να δοκιμάσουμε, βουτάμε και λίγο δαχτυλάκι.
Το μικρό, που δείχνει και εμπειρία chef :)

6. Ρίχνουμε το σοκολατο-καραμελο μείγμα πάνω από τη βάση με τα μπισκότα και βάζουμε το πυρεξ στο ψυγείο (για όσες ώρες αντέχουμε).

7. Βγάζουμε από το ψυγείο, τσιμπάμε κουταλάκι, χτυπάμε γλυκάκι.

Αν θέλουμε σερβίρουμε με σαντιγύ και φραουλίτσες, του πάνε πολύ και τα δύο.
Ειδικά φράουλες+σοκολάτα, είναι συνδυασμός που με τρελαίνει!

Άσχετο, αλλά οι άλλοι δύο αχτύπητοι συνδυασμοί μου είναι:
τσουρέκι+γάλα και σαλάμι+φέτα! Οι δικοί σας?

Γιορς

πσ. Δεν είναι πολύ αγαπούλικη η κουτάλα μου?

Φακές με κάρυ / Curry lentil soup

Dinner at Russian Tea Room, NYC

Ντίαρ Ντάιαρι,

δύο φορές το χρόνο στη Νεα Υόρκη γίνεται το Restaurant Week. Το ένα γίνεται στις αρχές του χειμώνα, και το άλλο το καλοκαίρι.

Σε αυτή τη βδομάδα (που τελικά πάντα κρατάει περισσότερο καιρό) αρκετά εστιατόρια προσφέρουν prefix menu -lunch ή dinner- πάρα πολύ οικονομικά.
Έτσι με αυτόν τον τρόπο δίνεται η δυνατότητα να πάει κάποιος σε εστιατόρια που είναι αρκετά τσιμπημένα. Για τις μέρες αυτές γίνονται πολύ προσιτά και με 30-40 δολάρια (περιλαμβάνοντας ποτά και tip) έχεις δοκιμάσει 3 πιάτα συνήθως και έχεις πάει και σε ένα καλό εστιατόριο -- που εδώ είναι πολλά!

Τον Ιούλιο που μας πέρασε λοιπόν κλείσαμε τραπέζι στο Russian Tea Room, ένα εστιατόριο ρώσικης προέλευσης.
Αν έχει δει Sex and the City (τελευταίο κύκλο), ο ρώσος αγαπημένος της Κάρυ (Αλεξάντερ Πετρόφσκι), της δίνει ένα μεταμεσονύκτιο ραντεβού σε ένα εστιατόριο, και έχουν ένα περίεργο για την Κάρυ ρώσικο breakfast.

Ε εκεί συμβαίνουν αυτά, στο Russian Tea Room.
Βρίσκεται στους 57 δρόμους (σας έχω πει ότι είναι ο αγαπημένος μου δρόμος στη Νέα Υόρκη?), μεταξύ 6ης και 7ης λεωφόρου. Έχει μια κόκκινη είσοδο, κόκκινη τέντα και το όνομα με χρυσά γράμματα. Και όταν μπαίνεις μέσα είναι κάπως έτσι...

Αν σας φέρει ο δρόμος κατά δω να πάτε. Καλά, έτσι και σας πάρει ο δρόμος κατα δω, στείλτε μου ένα email πρώτα :)

Λοιπόν, να τι είχε το μενού!

Goat Cheese and Wild Mushroom Blinchik
Crêpe filled with mixed mushrooms, melted onions and lingonberries. 

Chicken à la Czar (Το κοτόπουλο του τσάρου)

Sautéed free-range chicken breast with mixed roasted peppers and mushrooms in a light cream sauce over mashed potatoes.

Rack of Lamb 
Pan seared rack of lamb, rutabaga and potato mash, sautéed Brussels sprouts in a cherry port reduction.

Chocolate Pyramid
Bittersweet chocolate mousse with a raspberry filling.

Traditional Cheesecake

Vanilla cheesecake covered with chocolate curls and fresh berries.

Ήταν όλα φανταστικά. Πήραμε και κάτι ιδιαίτερα κοκτέιλ με βότκα αλλά δεν τα θυμάμαι να σας τα πω. Next time. Το θεϊκό είναι πως προσφέρει και Caviar tasting με vodka-pairing!
Δηλαδή δοκιμάζεις τα χαβιάρια σου, τα συνοδεύεις και με ωραίες ρώσικες βότκες! Δεν ξέρω βέβαια πόσο κοστίζει, αλλά θα'χει πλάκα!

Σας φιλώ
Γιορς

Γαλλική κρεμμυδόσουπα / French onion soup

Σπιτικό δείπνο 5 πιάτων / Homemade 5 course menu

Ντίαρ Ντάιαρι,

ώρες ώρες νιώθω να πνίγομαι από δημιουργία. Μην κοροϊδεύετε, αλήθεια το παθαίνω.

Όταν είμασταν μικρές κι εγώ και η αδερφή μου, την ξεσήκωνα όταν με έπιανε αυτό το κάτι και στήναμε όοοοοολα τα playmobil (κρεβατοκάμαρες, κουζίνα, σαλόνια, μπάνιο, τα πάντα) -σε συνδυασμό με 2 κουτιά τουβλάκια jenga- και φτιάχναμε 2 σπίτια.
Κανονικά τα έπιπλα των playmobils που είχαμε έφταναν για να στήσεις ένα σπίτι.
Εγώ όμως είχα τη φαεινή ιδέα να μοιράσουμε τα έπιπλα στα 2, και ό,τι έλειπε από το κάθε σπίτι να το συμπληρώνουμε με κατασκευές από jenga.
Σε δουλειά να βρισκόμαστε δηλαδή.
Και το ξεσήκωνα το καημένο το αδερφάκι μου, και τα στήναμε. Και μετά ερχόταν η ώρα να παίξουμε, τι πιο φυσιολογικό? Ε εκεί μου είχε περάσει η κρίση της δημιουργίας, βαριόμουν και έφευγα. Τι έχει περάσει το κακόμοιρο. Συγγνώμη ζουζού μου.

Τις προάλλες πάλι, μου 'ρθε να φυτέψω. Δεν ξέρω τι, οτιδήποτε. Και να πεις πως ήμουνα ποτέ φυσιοδίφης, ούτε καν. Ούτε μπαλκόνι έχουμε. Λύσαξα. Ήθελα χώμα και κάτι πράσινο. Πήγα στο Bed bath and beyond και δε βρήκα τίποτα. Μόνο ένα μίνι φυτώριο, μια σταλίτσα, με έτοιμο χώμα σε μικρές θήκες και σποράκια για...παιδιά. Το πήρα. Και τώρα καλλιεργώ πιπεριές :)

Τις πιο προάλλες μου'ρθε να μαγειρέψω πολύ. Δηλαδή πολλά πιάτα. Σαν να'σαι σε εστιατόριο ρε παιδί μου. Πήρα το πράσινο φως από Bill και πήγα σούπερ μετά τη δουλειά. Του είπα να έρθει στις 10 και η ώρα ήταν 7.30. Ήθελα και το challenge του χρόνου. Σε δουλειά να βρίσκομαι ξανά δηλαδή :)

Γύρισα σπίτι και ετοίμασα τα παρακάτω.
Θα σας πω σήμερα τις συνταγές σε καναδύο που'ναι μικρά και εύκολα. Για τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν ξεχωριστά posts.

For the record, να πω μόνο ότι ο Βασίλης είπε πως ήταν το καλύτερό του dinner ever!
Πολύ το χάρηκε! Γι'αυτό και θα το ξανακάνω με την πρώτη ευκαιρία!

0. Dip με γιαούρτι, cream cheese, καβουρδισμένο bacon και Jack Daniels sauce

Πανεύκολο ορεκτικό dip.
Κόβουμε το bacon σε μικρούτσικα κομματάκια, και το καβουρδίζουμε πολύ σε ένα τηγάνι. Το ανακατεύουμε μαζί με το γιαούρτι, το cream cheese (Philadelphia) και μια spicy sauce Jack Daniels, που τη βρήκα στο σούπερ μάρκετ. Και είναι ίδια με την Jack Daniels sauce των Friday's!
Τη σως τη βλέπετε στο πίσω μπολάκι. Στο μπροστά είναι ένα πατέ πάπιας που πήρα από το σούπερ. Θέλω να προσέξετε τα μίνι μπαγκετάκια! Ήταν μια σταλιά! Φανταστικά!

1. Τηγανιτές φωλιές wonton, με σπανάκι και κατσικίσιο τυρί

Αξίζουν ξεχωριστό ποστ, για την τεχνική του τηγανίσματος! Θα σας τα πω αναλυτικά later!

2. French Onion soup (γαλλική κρεμμυδόσουπα)

Ε τι να πω για την κρεμμυδόσουπα?
Δεν με τρελαίνουν τα κρεμμύδια, ούτε οι σούπες.
Και τη french onion soup την τσακίζω όπου τη βρω! Δεν είναι δύσκολη η παρασκευή της, αλλά θα σας τα πω σε νέο ποστ αργότερα!
Γαλλική κουζίνα καλέ! Με το που τη βρήκα, την ερωτεύτηκα!

3. Κοτόπουλο με κάρυ και κάσιους

Πανεύκολο: παίρνουμε μπουκίτσες κοτόπουλο και τα μαρινάρουμε για λίγη ώρα σε λίγο λάδι, αλάτι και κάρυ. Στη συνέχεια τα βαζουμε στο τηγάνι. Όταν έχουν πάρει χρώμα (αλλά να μην είναι καβουρνιασμένα), ρίχνουμε ακόμα περισσότερο κάρυ, τα κάσιους, και κρέμα γάλακτος.
Τα κάσιους θα μαλακώσουν, το κοτόπουλο θα γίνει spicy και η κρέμα γάλακτος θα τα δέσει όλα μαζί! Ό-νει-ρο! Ίσως από τα αγαπημένα μου.  Θυμίζει ινδικές γεύσεις.
Όμως αν προσθέταμε πιο πολλά μπαχάρια, πατάτες και αβοκάντο θα γινόταν το γνωστό ταϋλανδέζικο πιάτο Masaman, για το οποίο σκοτώνω άνθρωπο!

4. T-bone steak με δενδρολίβανο και σκόρδο, και τηγανητά yams

Την ιδέα για το T-bone με δενδρολίβανο, την πήρα από τη φανταστική Steamy Kitchen.
Ωραίο άρωμα, ωραία γεύση και κυρίως, πανεύκολη να τη φτιάξεις!

5. Τάρτα σοκολάτας με σαντιγύ και φράουλες

Δεν εχω πολλά λόγια. Είναι το απόλυτο σοκολατένιο γλυκό (που να μπορώ να φτιάξω).
Αξίζει νέο ποστ, μόνο του.

Επειδή πολύ μου άρεσε η όλη διαδικασία και το challenge του να πρέπει μόνος σου να κουμαντάρεις τόσα πιάτα, να είσαι πάνω από τόσα τηγάνια και κατσαρόλες, θα το ξανακάνω. Την επόμενη φορά με θαλασσινά και ψάρια.

Φιλιά πολλά από τη φθινοπωρινή, φανταστική, fabulous New York!

Γιορς

Ραβιόλια τρία τυριά, με πολύχρωμα πατζάρια, βαλσάμικο και παπαρουνόσπορο / Three cheese ravioli, with color beets, balsamin and poppy seeds

Ντίαρ Ντάιαρι,

μερικές φορές όταν δοκιμάζω κάτι έξω, σε κάποιο εστιατόριο ας πούμε, μου καρφώνεται στο μυαλό να δοκιμάσω να το φτιάξω κι εγώ.

Ψάχνω συνταγές, προσπαθώ να θυμηθώ γεύσεις, βάζω και φαντασία και όλο και κάτι βγαίνει.

Έτσι όταν πήγαμε στο Jojo, μου άρεσε υπερβολικά το πιάτο
"Ravioli, three cheeses, warm beets, poppy seeds and balsamic vinegar

Ραβιόλι γεμιστά με τρία τυριά, ζεστά πατζάρια, παπαρουνόσπορο και ξύδι βαλσάμικο."

Πόσο δύσκολο να'ναι να φτιάξεις ραβιόλια?

Πόσο δύσκολο να τα γεμίσεις με τα αγαπημένα σου τρία τυριά?

Πόσο δύσκολο να τα συνδυάσεις με πατζάρια...

Και να ετοιμάσεις μια σως με βαλσάμικο, λαδάκι και παπαρουνόσπορο?

Τελικά καθόλου...

Ραβιόλια: Ζύμη και παρασκευή

1 αυγό για κάθε 100 γραμμάρια αλεύρι (περίπου)

αλάτι

Βάζουμε το αλεύρι και το αλάτι σε ένα μπολ, κάνουμε μια λακούβα στο κέντρο και βάζουμε τα αυγά. Σιγά σιγλα ενώνουμε τα αυγά με το αλεύρι, και ζυμώνουμε με τα χέρια. Όταν η ζύμη γίνει ελαστική την τυλίγουμε με μια μεμβράνη και την αφήνουμε στο ψυγείο για 20-30 λεπτά.

Στη συνέχεια ανοίγουμε φύλλο με έναν πλάστη, όχι ψιλό σαν του μπακλαβά, αλλά όχι και πολύ χοντρό.

Με τη βοήθεια ενός μεγάλου ποτηριού κόβουμε το φύλλο σε στρογγυλά. Σε κάθε στρογγυλό βάζουμε μια κουταλιά από τη γέμιση. Βρέχουμε το μισό με λίγο νεράκι, για να κολλήσει όταν το καπακώσουμε. Το κλείνουμε με το άλλο μισό και με τη βοήθεια ενός πηρουνιού.

Υπάρχουν και ειδικές φόρμες για να φτιάξει κανείς ραβιόλια. Απλώνεις πάνω τους το φύλλο, σε κάθε τρύπα της φόρμας βάζεις τη γέμιση, κλείνεις τη φόρμα και τα ραβιόλια κόβονται όλα ομοιόμορφα. Αλλά για όποιον δεν την έχει νομίζω πως η λύση με το ποτηράκι είναι μια χαρά!


Στη συνέχεια τα βράζουμε, τα σουρώνουμε και προσθέτουμε λίγο βούτυρο για να μην κολλήσουν. Προσέχουμε να τα έχουμε κλείσει καλά, για να μην αδειάσει η γέμιση καθώς βράζουν.


Γέμιση
Για τη γέμιση χρησιμοποίησα:

• κατσικίσιο τυρί
• παρμεζάνα
• cream cheese

Είχα πάρει κόκκινα και κίτρινα πατζάρια από το online σούπερ μάρκετ μου.
Τα πατζάρια όταν βράζουν μου βρωμάνε πολύ (όπως και τα χόρτα). Και ως γνωστόν ό,τι μου βρωμάει δεν το ακουμπάω. Έτσι λοιπόν τα τύλιξα με αλουμινόχαρτο και τα έψησα στο φούρνο, αποφεύγοντας την πολλή έντονη μυρωδιά τους. Όταν κρύωσαν τα έκοψα σε φέτες.

Σερβίρισα τα ραβιόλια σε ένα πιάτο και τα πασπάλισα με λίγο παπαρουνόσπορο (μην την ακούσουμε κιόλας). Από πάνω προσθεσα τις φέτες από τα πατζάρια. Ετοίμασα μια απλούσταση σως με βαλσάμικο και λίγο λαδάκι και την περιέχυσα από πάνω.

Ήταν φανταστικά! Είχαν ταυτόχρονα μια απλότητα αλλά και μια ιδιαιτερότητα που το έκανε να μην είναι ένα συνηθισμένο πιάτο.
Νομίζω πως με κάτι τέτοιο μπορεί κανείς να εντυπωσιάσει και να ικανοποιήσει τους καλεσμένους του!

Γιορς

Επτά / Seven

Γύρισα από τις "διακοπές". Εντός εισαγωγικών γιατί δεν διέκοψα και πολλά. Καλά ήταν, αλλά δεν ήταν οι διακοπές που ήθελα και περίμενα ένα χρόνο. Και το δυσκολότερο είναι τώρα που γύρισα, μην έχοντας χαρεί πολλά, μην έχοντας ξεκουραστεί. Ίσως είναι υπερεκτιμημένες οι διακοπές, δεν ξέρω. Ίσως πρέπει να ξεκουραζόμαστε όποτε βρούμε ευκαιρία, τα σ/κ, ένα βράδυ με κρασάκι στο αγαπημένο μας μέρος, μια μέρα στο πάρκο με ένα βιβλίο. Θα το προσπαθήσω τώρα λοιπόν μήπως κι έρθω στα ίσια μου.

Έχω πολύ καιρό να γράψω. Έχω πολλές συνταγές, πολλές φωτογραφίες, πολλά μέρη που επισκέφτηκα. Θα ξεκινήσω όμως τη νέα σχολική χρονιά (ακαδημαϊκή για μας πλέον), με το ποστ των επτά.

H φίλη μου η crispy από το as crisp as it gets με κάλεσε να παίξω το παιχνίδι "Η λίστα των επτά".
Να ψάξω λοιπόν να βρω ανάμεσα στα ποστ που έχω κάνει:

• το πιο όμορφο, 
• το πιο δημοφιλές, 
• το πιο αμφιλεγόμενο, 
• το πιο χρήσιμο, 
• το πιο πετυχημένο που δεν το περίμενα,
• αυτό που δεν έλαβε την απαραίτητη προσοχή,
• αυτό για το οποίο είμαι περήφανη.

 Πάμε λοιπόν. Ευκαιρία να θυμηθώ τι έχω κάνει εδώ και ένα χρόνο!

1. Η πιο όμορφη ανάρτηση

Αχ έχω πολλές... Αυτές από Saint Lucia, τα βραδινά γλυκάκια μου...
Θα καταλήξω όμως σε αυτή:

Pancakes with berries and chocolate drops
Πρώτα απ'όλα επειδή είμαι γλυκατζού. Δεν θα μπορούσε το αγαπημένο μου ποστ να μην είναι γλυκό. Δεύτερον επειδή τα pancakes αυτά τα φτιάξαμε μαζί με τον Βασίλη. Και μου θυμίζει τα πρωινά σ/κ που τα περνάμε μαζί. Δεν έχω καλύτερο! Ίσως είναι ένα πράγμα που με ξεκουράζει...

2. Η πιο δημοφιλής ανάρτηση

Τυρόπιτα κουρού / "Kourou" cheese pie
Έτσι λένε τα στατιστικά. Και γιατί όχι? Εύκολη η συνταγή, αγαπημένη η τυρόπιτα, και φαίνεται και λαχταριστή στη φωτογραφία. Σας άρεσε πολύ φαίνεται :)

3. Η πιο αμφιλεγόμενη ανάρτηση

 
Sushi: California roll 
Εάν δεν είναι αυτή αμφιλεγόμενη ανάρτηση ποιά είναι? Το sushi είναι πολύ δύσκολο φαγητό και δεν αρέσει σε όλους. Πρώτα απ'όλους σε μένα. Αλλά τι να λέει, η τέχνη είναι τέχνη και είναι challenge. Και νιώθω και λίγο proud που το έφτιαξα!

4. Η πιο χρήσιμη ανάρτηση

Quiche Lorraine
Νομίζω πως είναι η πιο χρήσιμη ανάρτηση επειδή έχει τη βάση για τις quiche. Επειδή έχω μνήμη χρυσόψαρου, κάθε φορά που θέλω να φτιάξω quiche εδώ ανατρέχω. 

5. Η ανάρτηση της οποίας η επιτυχία με ξάφνιασε

Θα κάνω λίγο cheat, το παραδέχομαι. Θα πω δύο σε αυτή την κατηγορία.
Δεν μπορώ να διαλέξω μόνο μια...

Μοσχαρίσιο kebab και πικάντικη σως γιαουρτιού / Beef kebab with spicy yogurt sauce

Τάρτα λεμόνι / Tarte au citron

Και τα δύο τα χάρηκα πολύ και όταν τα έφτιαχνα και όταν τα απολάμβανα. Δεν περίμενα όμως να αρέσουν τόσο πολύ. Είναι και τα δύο μέσα στα 10 most popular posts και ακόμα απορώ γιατί!

Το kebab, σιγά το δύσκολο. Μάλλον τα κάνει μιαμ-μιαμ η φωτογραφία.
Η τάρτα λεμόνι, αρκετή ξινίλα (αλλά μου αρέσει πολύυυυ). Δεν περίμενα ότι θα αρέσει και σε άλλους!

6. Η ανάρτηση που δεν έλαβε την προσοχή που της άξιζε

Mexican lunch!
Μάλλον δεν είναι πολλοί fans των πικάντικων. Κι όμως το lunch εκείνης της ημέρας ήταν αξεπέραστο...

7. Η ανάρτηση για την οποία είμαι περήφανη

Κι εδώ θα παίξει cheatάκι. Θα πώ δύο.

Τάρτα με αχλάδια / Pear tarte
Μόλις είχα πάρει τη φόρμα για τάρτες. Ο Βασίλης είχε παραγγείλει αχλαδόπιτα. Την έφτιαξα, τη στόλισα έτσι ωραία, και την εξαφανίσαμε. Και ήμουν και στις αρχές μου... Χαίρομαι που τη βλέπω!

Chocolate-caramel cupcakes
Γιατί, είναι καλύτερα ta cupcakes του Magnolia Bakery? Μη σας πω ότι ήταν και πιο ζουμερά...
Έλιωσα και την καραμέλα από πάνω (αν κ δεν είμαι fan καραμέλας), και γλύφαμε τα δάχτυλά μας.

Θα επανέλθω συντόμως.
Γιορς