
Ντίαρ Ντάιαρι,
σας είχα υποσχεθεί ρυζάκι, σωστά? Σωστά. Λοιπόν, από τότε που πήγα πρώτη φορά στο Persepolis, ένα πέρσικο (ιρανικό) εστιατόριο πολύ γνωστό εδώ στη Νέα Υόρκη, δεν μπορώ να ξεπεράσω το ρύζι που δοκίμασα...
Όποιο άλλο ρύζι και να φάω μου φαίνεται άγευστο, άχρωμο, άοσμο και χάλια! Τα standards ανέβηκαν πάρα πολύ μετά από εκείνο... Ήταν τόσο γευστικό, σπιρωτό (ή σπυρωτό ή σπειρωτό -πώς γράφεται ρε παιδιά?-), αρωματικό που μου αρκεί να ξαναπάω μόνο για αυτό! Εντάξει πλάκα κάνω, θα 'θελα και ένα αρνίσιο kebabάκι, χιχι...
Στο μενού το έλεγε "ρύζι με πορτοκάλι και αμύγδαλα". Έκανα πριν κάτι μήνες μια αποτυχημένη απόπειρα να το φτιάξω χωρίς συνταγή αλλά με φαντασία, αλλά απέτυχα παταγωδώς.
Επειδή δεν το ξεπέρασα ποτέ, αποφάσισα να το ξαναπροσπαθήσω :) Πάλι χωρίς συνταγή αλλά με πολλή έμπνευση! Αυτή τη φορά πλησίασε περισσότερο, αλλά και πάλι εκείνο παραμένει κορυφαίο!
Βήμα 1: Χρειαζόμαστε
- βούτυρο (1 κουταλιά)
- αμύγδαλα ψιλοκομμένα
- χυμό από 1 πορτοκάλι
Σε ένα κατσαρολάκι ή βαθύ τηγάνι ρίχνουμε το βούτυρο και μετά τα αμύγδαλα. Αφού μοιάζουν να καβουρδίζονται λίγο ρίχνουμε τον χυμό πορτοκάλι και χαμηλώνουμε τη φωτιά. Αφήνουμε να σιγοβράζει ώστε να γίνει σαν μια ενιαία σάλτσα.
Βήμα 2: Χρειαζόμαστε
- Ρύζι basmati
- σαφράν
- χυμό από 1 πορτοκάλι

Λοιπόν στο θέμα μας, βάζουμε σε μια κατσαρόλα νερό για να βράσουμε το ρύζι, αλλά λιγότερο από όσο βάζουμε συνήθως επειδή συμπληρώνουμε και με το χυμό πορτοκάλι και το νερό με το σαφράν. Όταν αρχίσει να βράζει βάζουμε το ρύζι. Προσέχουμε να μην το αφήσουμε πολύ και λαπαδιάσει, είπαμε το θέλουμε σπιρωτό/σπυρωτό/σπειρωτό. Βρήκα κάπου στο ιντερνετ πως αφού το σουρώσουμε το βάζουμε πίσω στην κατσαρόλα και κλείνουμε από πάνω με μια καθαρή πετσέτα κουζίνας. Με αυτόν τον τρόπο λένε πως βγαίνει πιο τραγανό και νόστιμο.
Λίγο πριν το σερβίρουμε ρίχνουμε μέσα στην κατσαρόλα το μείγμα με το πορτοκάλι και τα αμύγδαλα που ετοιμάσαμε πριν. Ανακατεύουμε καλά και...έτοιμο! Ήταν η ιδανική συνοδεία στο κοτόπουλο με κάρυ που έφτιαξα! Νομίζω όμως πως όταν ξαναπάω στο εστιατόριο θα ζητήσω να μου πουν τη συνταγή! Και σίγουρα θα το ξαναπροσπαθήσω!
Γιορς
Γιορς
πσ. Εντάξει θα συμφωνήσω πως το ρύζι δε μοιάζει με basmati αλλά ορκίζομαι πως το σακουλάκι έτσι γράφει απ'έξω. Το σίγουρο είναι πως την επόμενη φορά θα επιλέξω ένα άλλο.
Xrusoxera!:)
ReplyDeleteΤην επόμενη φορά να την κάνεις με "αγριόριζο" την συνταγούλα σου καλή μου και να προσθέσεις και λίγο κοπανισμό σπόρου κόλιανδρου ή γλυκανίσου. Έχει κάτι πολύ ιδιαίτερο στο άρωμα.
ReplyDeleteHi there :) Μμμ έχε υπόψιν ότι δεν σωτάρισες το ρύζι στο λάδι σου,αυτό γενικά το νοστιμίζει.
ReplyDeleteΈνας άλλος παράγοντας νοστιμιάς είναι το αλάτι...μήπως βάζεις λίγο ;
Έπειτα αν το βράζεις σε αρκετό νερό και μετά το σουρώνεις,χάνεις και από γεύση και από θρεπτικά στοιχεία.
Εγώ θα το τσιγάριζα λίγο στο λάδι και μετά θα έριχνα τα υγρά λίγο λίγο,όσο πάρει μέχρι να ψηθεί.
Γειά σου Μαράκι! Welcome to the blog!
ReplyDeleteΠολύ καλή ιδέα penelope! Θα το έχω υπόψη για την επόμενη φορά! Ευχαριστώ!
Hi Gastronaut! Καλώς μας ξανάρθες! Ναι δεν το σωτάρισα στο λάδι, νομίζω τελικά πως είναι βασικό αυτό, και σιγά σιγά να ρίχνω το νερό για να ψηθεί. Thanks για τις συμβουλές!
Μου αρέσει,όντως το ρύζι δεν μοιάζει με basmati αλλά φυσικα σε πιστεύω!
ReplyDeleteΘα πώ κι εγώ με την σειρά μου οτι θα προτιμούσα με ένα μικρό κομματάκι βούτυρο και θα πρόσθετα και μερικούς κόκκους κουκουνάρι,επίσης κάθε φορά που μαγειρεύω ρύζι,το σκεπάζω με πετσέτα και είναι πολύ πιο καλό!
Φιλιά!
Χμμ, κουκουνάρι... σωστή... Μπήκε ήδη στη λίστα με τα επόμενα ψώνια! Thanks evaki!
ReplyDeleteΕγώ θα περιμένω να το τελειοποιήσης , να γίνη οπως αυτό που δοκίμασες και ενθουσιάστηκες.. Χαρά μου που σε βρήκα, θα τα λέμε συχνά
ReplyDeleteΚαλο βράδυ
Χαχα, τέλεια RIRI! Τώρα έχω κι αλλο κίνητρο να το ξαναπροσπαθήσω! Σ'ευχαριστώ για την επίσκεψη! Καλώς ήρθες!
ReplyDeleteπολυ ωραιες συνταγες μπραβο σου
ReplyDeleteΓειά σου nadia και καλώς ήρθες στην παρέα ;)
ReplyDeleteΕυχαριστώ για τα καλά σου λόγια!
Τζένη